Biografie

Biografie

1957

"‘Het was me het jaartje wel’. Zo luidt de titel van Wim Kan's tweede oudejaarsconference, waarmee hij glorieus 1957 in stapt. Dit radio optreden is het begin van een traditie die Kan en oudjaar verder onverbrekelijk aan elkaar verbindt. 1957 is het jaar waarin de Partij van de Arbeid bij de kamerverkiezingen de grootste partij van het land wordt en dr. Willem Drees wederom de opdracht aanvaardt een kabinet te vormen. Op het wereldtoneel duurt de koude oorlog voort. Nasser annexeert het Suezkanaal en het vreemdelingenlegioen probeert heftig Algerije voor Frankrijk te behouden. De wet op het kijkgeld wordt ingesteld (ƒ 30, - per jaar) en de zendtijd van de televisie wordt bepaald op tien uren per week." (uit "De dagboeken van Wim Kan 1957-1968. De radiojaren")

Ik werd op 19 mei 1957 geboren in Eindhoven.
Eindhoven, op de kaart gezet door Frits Philips en Hub van Doorne (DAF). Mijn ouders hebben beiden bij Philips gewerkt, mijn moeder tot ze zwanger werd van mij, mijn vader tot hij in 1989 'met de VUT ging'.
De eerste jaren
Tijdens mijn eerste levensjaar verhuisden mijn ouders met mij naar Veldhoven en toen de peutertijd erop zat riep de leerplicht mij naar de kleuterschool.
Op de eerste dag dat ik naar de kleuterschool ging (of liever, werd gebracht) ben ik binnen een uur na aankomst terug naar huis gelopen; ik vond er niks aan en wilde zo snel mogelijk weg, dus zette ik het op een huilen en liep via de kerk onze straat in. Thuis! Maar helaas vond mijn moeder dit niet zo’n goed idee en bracht mij weer terug naar school. Verder ging het wel en leerde ik van Marlie hoe ik de veters van mijn schoentjes moest strikken. Met Gerrie (later Gerard) scheurden we op onze stepjes en fietsjes door de gangetjes achter de huizen of op onze sleetjes door de sneeuw op het pleintje vóór het huis, vooral in de strenge winter van 1963. Mijn eerste fietsje had geen remmen. De trappers bleven doordraaien, dus de enige manier om vaart te minderen was proberen de trappers langzamer te laten draaien door tegendruk te bieden. Ik ben er vaak mee uit de bocht gevlogen of onderuit gegaan. Soms kreeg ik nog een trap na van de doordraaiende trappers. Voordeel was wel dat ik net zo hard achteruit als vooruit kon fietsen, hoewel ik daar nooit het nut van heb gezien, noch de vaardigheid voor heb ontwikkeld. Ik bleek geen circusartiest maar theoretisch had dat met zo’n fiets gekund. Ook had ik (à la Youp van het Hek) een konijntje dat ik Wipstaart noemde en dat vlak voor Kerst plotseling verdween omdat-ie ziek zou zijn. Mij vader heeft het overleefd, maar toen de waarheid uiteindelijk boven tafel kwam, was mijn kinderhart gebroken. Dat van die leugens en bedrog over sinterklaas, paashazen en andere sprookjes heb ik mijn ouders achteraf best kwalijk genomen. Kinderen willen cadeautjes, geen gebons op deuren en zeker geen intimiderende pieten en betweterige klazen. En dan nog niet bestaan ook, ja daag.
Daarna ging ik naar de toenmalige Titus Brandsma lagere school.
Op die Titus Brandsma school zaten alleen jongens. De meisjes waren ondergebracht in de naastgelegen - maar voor mij onbereikbare - Monseigneur Bekkers school. Op de middelbare school zou dat gelukkig veranderen. 😉 Al vroeg werd ik ook geboeid door ander natuurschoon, en dan vooral door datgene dat vleugels had en dus behendiger 3D kon manoeuvreren dan wij. En beter fluiten, tsjilpen en kwetteren ook. Ik bekeek boeken met foto’s en plaatjes van vogels, leerde hun namen en tekende en kleurde ook zelf vogels die ik in mijn slaapkamer aan de muur hing, evenals opgezette exemplaren; geen idee meer waar die vandaan kwamen. Eén van onze buurmannen had een heel mooie volière met een puntdak in de tuin staan. Dus. En hij wist hoe je - met een groot net - wilde vogels kon vangen. Bovendien was bij ons in het dorp een winkel waar ze vogels en zaad verkochten, dus bouwde (ik samen met) mijn vader een voliëre en van allerlei kooien om die vogels wat dichterbij te kunnen houden: kanaries in allerlei kleuren, een putter, twee vinken, een paar diamantduifjes, zebravinken en Japanse meeuwtjes, en zelfs een Vlaamse gaai die verbluffend goed de sirene van een ziekenwagen, huilende kinderen en krolse katten kon imiteren, en die ik uiteindelijk zou vrijlaten omdat-ie naar mijn smaak toch teveel aangaf hoe klein zijn onderkomen was door zijn vleugels niet te gebruiken maar soms wel tegen het dak fladderde: ik wil eruit.
In de 6e klas haalde ik negens op mijn rapport voor Hoofdrekenen, Praktisch Rekenen en Vaderlandse Geschiedenis. Vervolgens ging ik in 1969 naar de brugklas van het atheneum/gymnasium op het Rythovius College in Eersel waar ik ook Brabants leerde; dè hedde ooit, war? Ge wit hoe dè git! Ofwel: Heddegijdagezeedgehadjamindedawerkelukwoar? Hoedoedegijdahoedoedegijdahoeheddegijdagedoan? Copyright © 2008 • Theo & Victor, Draadstaal. Houdoe.

Mijn eerste goede herinnering aan een rekenmachine dateert uit begin jaren '70. Een Texas Instruments van een paar honderd gulden maar liefst, in het bezit van onze huisarts die overigens ook Bose speakers en een Marantz receiver had. De eerste computer waarop ik begin jaren '80 zelf een beetje leerde programmeren, in Basic, was de Commodore 64, wie kent 'm niet. Ik heb 'm nog.
Psychologie
Na een huwelijk waarop jarenlang het nodige was aan te merken, besloten mijn ouders in 1973 - het jaar van de energiecrisis, (met mijn Tomos 4L tijdens "autoloze zondagen" op de snelweg) - eindelijk de trouwringen te laten voor wat ze waren. Toen ik in 1976 mijn atheneum B diploma haalde vond ik het derhalve nodig om psychologie te gaan studeren. Omdat ik dacht dat ik dan zou kunnen doorgronden hoe de menselijke geest werkt, en begrijpen waar het tussen mijn ouders was misgegaan, maar dat bleek een illusie. Naïef ook. Natuurlijk had ik moeten kiezen voor een technische studie in Eindhoven, bijvoorbeeld werktuigbouwkunde, maar ik wilde ook iets verder van huis, want op kamers. Zo kwam ik terecht op de Katholieke Universiteit, tegenwoordig Radboud Universiteit, Faculteit der Sociale Wetenschappen, in Nijmegen.
Muziek!
Van mijn zevende tot mijn twaalfde jaar kreeg ik van de Stichting Veldhovense Muziekschool 'Algemeen Vormend Muziekonderwijs' en aansluitend gitaarles. Op de middelbare school werd ik tijdens het luisteren naar mijn favoriete muziek steeds meer geboeid door de prachtige diepe klanken van de basgitaar. Later, in Nijmegen, zorgde mijn liefde voor muziek voor een vruchtbare combinatie van studie en examens, en repetities met de band en optredens. De zoektocht naar mijn plek in deze wereld leidde via een zwerftocht in diverse bands van Nijmegen tot Amsterdam, in studio's en op vele podia, uiteindelijk naar de overtuiging dat ik als uitvoerend muzikant in Nederland nauwelijks anders kon doen dan spelen in een dansorkest. En dat vond ik niks. Roem en succes was weggelegd voor maar enkelen, zoals de Frank Boeijen Groep en Doe Maar; zelf composities schrijven is kennelijk niet voor mij.
ICT
Ook de ivoren toren van de psycholoog, en het ontbreken van een wetenschappelijk raamwerk van theorieën die elkaar aanvullen, in plaats van een kakofonie van elkaar tegensprekende onderzoekers, leek bij nader inzien niets voor mij. En dat besef kwam pas na het behalen van mijn kandidaatsexamen toen ik reeds aan het doctorale traject met Sociale Psychologie begonnen was. Het is gelukkig nooit te laat om te keren op een doodlopende weg. Dus ik stopte met psychologie en begon in 1983 alsnog aan een AMBI (Automatisering en Mechanisering van Bestuurlijke Informatievoorziening) opleiding.

Werk aan de winkel bij Van Heugten

Na die opleiding AMBI kon ik in 1985 beginnen met mijn eerste ICT baan bij wat toen Raadgevend Technisch Buro Van Heugten B.V. heette. Op de Sint Annastraat in Nijmegen, met twee Apple Macintosh computers en een matrixprinter, de Apple ImageWriter. Hoezo, HDD of zelfs SSD? Nee, de Mac startte System 3.2 op een 3,5” FDD (harde floppy?) met 400KB opslagcapaciteit. Een collega was ’s middags bezig ponskaarten te laden om data te versturen naar het rekencentrum in Rijswijk zodat ’s nachts onder andere de transmissieberekeningen gedaan konden worden. De volgende ochtend konden die dan gebruikt worden in de bestekken voor het ontwerp van een ziekenhuis.
Programmeren en databases
Later programmeerde ik die berekeningen in Microsoft Excel (voorheen MultiPlan); een stuk sneller want men kon onmiddellijk de resultaten zien. Ook schreef ik in het 4e generatie DBMS Omnis een componentenbegroting voor de afdelingen elektrotechniek en werktuigbouw. Lang geleden, tussen 1985 en 1993. Anno 2017 zijn relationele databases nog steeds actueel, hoewel er voor de echt grote en complexe databases die heel veel data snel toegankelijk moeten hebben - van Google en Facebook en zo - Graph Databases worden gebruikt.
Netwerken
In die eerste jaren netwerkten we de computers aan elkaar, eerst met AppleTalk en Farallon PhoneNet connectors en 4-aderig telefoondraad. TCP/IP kwam nog nauwelijks aan bod. Later in 1987 kwamen AppleShare en EtherTalk, en ‘Thin Ethernet’, één lang ‘bus’ netwerk (een 'daisy chain'). En dat haperde als er een connector of computer tussenuit werd gehaald zonder dat de kabel werd doorverbonden. Gelukkig kwam daarna de nu nog steeds gebruikte ‘ster’ netwerk topologie. Daarbij worden alle computers en randapparatuur verbonden via een eigen medium naar een centrale netwerk ‘hub’. Die 'hub' evolueerde vervolgens via een passieve naar een actieve ‘switch’ die steeds 'intelligenter' en sneller werd.
Byeee
Uiteindelijk moest de Apple Macintosh het veld ruimen. Vanwege de prijs (“geen Rolls Royces voor typistes” was de stelling van de directeur) en het gebrek aan zakelijke en compatibele software. AutoCAD en personeelsadministratie waren alleen voor MSDOS en/of het opkomende Windows beschikbaar. De Mac bleek niet zo inzetbaar voor een technisch adviesbureau. Toen er arbeidsplaatsen verloren gingen vanwege bezuinigingen, moest eind 1993 ook de Apple systeembeheerder wijken. Solliciteren dan maar! Bij Apple nesten zoals ik dat toen noemde. Gelukkig vond ik snel een nieuwe baan.

De VARA

In 1994 heb ik vervolgens met veel plezier een jaar bij de VARA (Omroepvereniging in Hilversum) gewerkt. De afdeling Automatisering zocht voor bepaalde tijd iemand die breed inzetbaar was, zodat de vaste medewerkers van de afdeling zich konden richten op de technische implementatie en ondersteuning van een nieuw financieel pakket. Ik was operator, deed help desk en systeembeheer, en eigenlijk alle voorkomende ICT klussen. Heerlijk!
Reizen
Het dagelijkse reizen deed ik met de auto of de motor omdat de VARA lastig te bereiken bleek met het openbaar vervoer. Vanwege de drukte op de wegen besloot ik om soms vroeger en andere keren later te vertrekken. Ik vond het toen al behoorlijk ergerlijk en zinloos om zoveel tijd kwijt te zijn aan woon-werkverkeer. Heen en weer, heen en weer.
BN'ers als collega
Paul Witteman, Sonja Barend, Felix Meurders, Paul de Leeuw, Kees Driehuis, Jack Spijkerman, Astrid Joosten, Frans Klein, Jan Douwe Kroeske, Siebe de Steenwinkel, Kathleen Warners, Henk Westbroek, Ivo de Wijs, Coen Verbraak, Boudewijn Büch, Midas Dekkers. Ik kijk er nog altijd met heel veel genoegen op terug.

IDTV

Mijn laatste vaste dienstverband was van 1995 tot 2013 bij IDTV Film & Video Productions B.V. in Amsterdam waar ik voor de tweede keer aan de wieg stond van (het opbouwen van) een afdeling Informatie & Communicatie Technologie. Tot 2003 hebben we ook daar met Apple Macintosh gewerkt (toen Steve Jobs terugkeerde bij Apple kwamen de kleurige iMacs op de markt), totdat we bij een tweede vervanging voor de keuze stonden om met Apple te switchen naar OS X of te kiezen voor de veel goedkopere Intel PC's met Windows XP, dat overigens veel eenvoudiger te implementeren en vriendelijker te onderhouden was op een bedrijfsnetwerk. Daarnaast biedt Microsoft met TechNet en MSDN een scala aan informatie en tools om PC's op een netwerk te ondersteunen - veel meer dan Apple op enig moment - dus de beslissing was relatief snel genomen. Windows XP bleek een goede keuze.
Van Apple Mac OS 9 naar Microsoft Windows XP
Enkele servers waren reeds gebaseerd op UNIX of Windows NT, en ook de financiële afdeling werkte noodgedwongen al jaren met pakketten die alleen onder MS-DOS of Windows verkrijgbaar waren. De conversie van Mac naar Windows vergde natuurlijk enige voorbereiding maar verliep vlekkeloos en binnen één weekeinde, voor meer dan 300 medewerkers.
Nog meer BN'ers als collega
Harry de Winter, Frank de Jonge, Shula Rijxman, Pieter Jan Hagens, Rolf X Wouters, Angela Groothuizen, Thé Lau, Boudewijn Büch, Theo van Goch, Frits Sissing, Gijs van de Westelaken, Henk Spaan, Rob Kamphues, Owen Schumacher, Rik Felderhof, Hans Dulfer, Georgina Verbaan, Hugo Borst, Isolde Hallensleben, Maaik Krijgsman, Maria Goos, Rob Muntz, Roel Reiné, Gert Jan Dröge, Maarten Spanjer, Ronald Koopmans, Ruud Koornstra…

ABC en 6601rs12 ICT Services

Toen ik voor de tweede keer in mijn leven bij een verandering van management c.q. bedrijfsstrategie werd wegbezuinigd, en bovendien de leeftijd van 55 jaren ruim overschreden had, was het in 2016 weer tijd voor een eigen onderneming. Niemand wil kennelijk iemand met mijn ervaring. Maar hé, elluk nadeel heb ze voordeel want ik heb eindelijk geen baas meer. Als er fouten worden gemaakt maak ik die vanaf nu zelf; ik draag zelf de verantwoordelijkheid voor deugdelijk werk en nu ben ik zelf degene die de kwaliteit mag leveren die ik altijd zo nastreef. Van 1988 tot 2002 had ik een eigen bedrijf onder de naam ABC TextService (VOF) waarmee ik systeem- en netwerkbeheer klussen deed voor Apple bolwerken zoals DTP- en reclamebureaus, ScreenTime Entertainment, en ook Rijkswaterstaat. Vanwege de fulltime aandacht die mijn laatste werk(gever) vroeg, ben ik met deze werkzaamheden gestopt.
Baas in eigen toko
In 2016 werd het dus weer tijd om mij opnieuw onder eigen vlag nuttig te maken, maar vooral bezig te zijn met wat ik leuk vind en waar ik goed in ben. Als er nu iets wordt besloten ben ik als eerste op de hoogte, want ik neem die besluiten zelf en het is bovendien mijn tijd, mijn toko. Als ik iets niet kan oplossen kost het mijn klanten niets. No cure no pay. En zo hoort het ook. That’s IT. Tijd voor Rodja Enterprises en 6601rs12 ICT Services. ZZP-er uiteindelijk, dus toch weer. Ondertussen met meer dan 35 jaar professionele ervaring. Die ervaringen en interesses zijn nog steeds voornamelijk in de breedte en niet zozeer in een specialisme. Dat is vaak een voordeel vanwege het grote overzicht en het brede algemene, maar soms een beperking als er veel van een specifieke kennis wordt gevraagd. Een specialist kan dan uitkomst bieden. Dus als u een Android of backend PHP ontwikkelaar zoekt, of een keuze wilt maken tussen grunt of gulp of webpack, of een JavaScript Framework, moet u niet bij mij zijn. Zoek een specialist! Ik kan u daarentegen wel helpen met het oplossen van het merendeel van uw overige ICT vragen.
Zo lang 't nog kan
De foto van die zonsondergang is gemaakt in Afissos (ter hoogte van Agnanti Hotel Apartments, Afissos, Greece) en geeft wat mij betreft een mooi beeld van hoe ik mijn leven op dit moment zie; het begin van een zwoele avond vóórdat het uiteindelijk donker wordt, nagenietend van een mooie dag en een rijke ervaring...

Muziekje d'rbij?

The Cause
What Goes Up

Written by John Stokes. Performed by Mugshot: John Stokes, Vocals, Guitar; Trevor Knight, Keyboards; Hans Groener, Bass; Hans van der Zwalum, Drums. 1981, Studio Geronimo, Leiden.