Ik heb over het algemeen een gloeiende hekel aan generalisaties.

Sloten zijn altijd voor en tegen anderen bedoeld.

Medio september. Eikels!

Na het leven. Ik weet niet zeker dat er niets is, maar ik geloof niet dat er iets is

Omdat ik van niets alles weet maar van veel iets, ben ik eigenlijk geen specialist maar generalist.

Als je onzekerheid twijfelt, zeggen ze dat je jezelf moet zijn, en als je jezelf bent, moet je normaal doen.

Als kind was ik al geen fan van kinderen.

Het tonen van de vervoersbewijzen heeft een onbekende vertraging.

Onze overheid is keihard tegen goede en dus de verkeerde mensen.

De belastingdienst: een contradictio in terminis.

Men hoeft geen gelijk te krijgen om gelijk te hebben.

De periode dat je leeft ben je even onsterfelijk.

Stof tot…

So to Speak – Sting

They’re seriously saying it’s prolonging me life,
If I’ll only submit to the surgical knife?
But what are the odds on a month or a week?
When the betting shop’s closing its doors, so to speak.
When you’re tied to a pump and a breathing machine,
With their X-rays and probes and their monitor screens,
And they’ll wake ye up hungry, saying “How do ye feel?”
And then you’re stuffed full of pills and a barium meal.

Prolonging me life? Now that’s some kind of joke!
I’d be laughing me head off and I’d probably choke.
The spirit’s still willing but the rest of me’s weak,
Now the bets are all off and the prospects look bleak,
When you’re laid like a piece of old meat on the slab,
And they’ll cut and they’ll slice, and they’ll poke and they’ll jab,
And they’ll grill ye and burn ye, and they’ll wish ye good health,
With their radium, chemo and God knows what else?

Well ye can’t fault the science, though the logic is weak,
Is it really an eternal life we should seek?
That ship has sailed,
That ship has sailed,
That ship has already sailed… so to speak.

Our mission is more than a struggle for breath,
For a few extra rounds in a fight to the death.
When our mission is love, and compassion and grace,
It’s not a test of endurance, or a marathon race.

For love is the sabre, and love is the shield,
Love is the only true power we wield,
An eternal love is all ye should seek,
That ship will be ready to sail… so to speak.

I hear what you’re saying ‘cos I’ve heard it before,
But I’m afraid if I let what is past through my door,
How long would he stay, a month or a week,
When that ship has already sailed, so to speak?

Should I settle for something that’s safe on this Earth?
What would it profit me, what is it worth?
If I lose something precious, completely unique?
When it’s only eternity’s love we should seek

For when that ship sails, and the course has been set,
And the wind’s in the offing and the sails have been let,
And the hatches are full, and the hull doesn’t leak,
And the ship is all ready to sail… so to speak.

I’m tired and fading and losing the light,
And I’ve no way to tell if it’s day or it’s night
Follow your heart, it’s the harbour ye seek
And this ship is ready to sail,
This ship is ready to sail
This ship is ready to sail… so to speak.

Songwriters: Gordon Sumner

So to Speak lyrics © Sony/ATV Music Publishing LLC

Pale Blue Dot – Carl Sagan

Look again at that dot. That’s here. That’s home. That’s us. On it everyone you love, everyone you know, everyone you ever heard of, every human being who ever was, lived out their lives. The aggregate of our joy and suffering, thousands of confident religions, ideologies, and economic doctrines, every hunter and forager, every hero and coward, every creator and destroyer of civilization, every king and peasant, every young couple in love, every mother and father, hopeful child, inventor and explorer, every teacher of morals, every corrupt politician, every “superstar,” every “supreme leader,” every saint and sinner in the history of our species lived there–on a mote of dust suspended in a sunbeam.

The Earth is a very small stage in a vast cosmic arena. Think of the rivers of blood spilled by all those generals and emperors so that, in glory and triumph, they could become the momentary masters of a fraction of a dot. Think of the endless cruelties visited by the inhabitants of one corner of this pixel on the scarcely distinguishable inhabitants of some other corner, how frequent their misunderstandings, how eager they are to kill one another, how fervent their hatreds.

Our posturings, our imagined self-importance, the delusion that we have some privileged position in the Universe, are challenged by this point of pale light. Our planet is a lonely speck in the great enveloping cosmic dark. In our obscurity, in all this vastness, there is no hint that help will come from elsewhere to save us from ourselves.

The Earth is the only world known so far to harbor life. There is nowhere else, at least in the near future, to which our species could migrate. Visit, yes. Settle, not yet. Like it or not, for the moment the Earth is where we make our stand.

It has been said that astronomy is a humbling and character-building experience. There is perhaps no better demonstration of the folly of human conceits than this distant image of our tiny world. To me, it underscores our responsibility to deal more kindly with one another, and to preserve and cherish the pale blue dot, the only home we’ve ever known.

— Carl Sagan, Pale Blue Dot, 1994

Copyright © 1994 by Carl Sagan, Copyright © 2006 by Democritus Properties, LLC.

All rights reserved including the rights of reproduction in whole or in part in any form.


OK, er is prachtige muziek, geweldige literatuur, schitterende beeldende kunst, indrukwekkend wetenschappelijk onderzoek, fraaie architectuur, er bestaan ontroerende documentaires, fantastische uitvindingen, sublieme technologieën, mooie TV programma’s, weergaloze websites, interessante bezigheden, verrukkelijke maaltijden, en vele andere heerlijkheden en er is gelukkig oogverblindend natuurschoon, maarrr…
We zijn overal. En niet alleen waar de meisjes zijn. Krioel. Amsterdam, Keukenhof, Rome, Parijs, Dubrovnik, maar ook in Madrid en in Düsseldorf en London en Shanghai. Op straat in Monaco en Lissabon, in Athene en Los Angeles, in Dubai en São Paulo. En in en rond Mumbay, Keulen, Nairobi, München, Rio de Janeiro, Moskou, Bangalore, Lima, Bogotá, Berlijn, Jakarta, Maastricht, Guangzhou, Gent, Utrecht, Taipei, Washington, Venetië, Haiderabad, Osaka, Beirut, Kaapstad, Guadalajara, Split, New York City, Bangkok, Lagos, Praag, Teheran, Dhaka, Wenen, Dehli, Manchester, Kuala Lumpur, Melbourne, Kinshasa, Brussel, Seoul en Barcelona. Grote namen, veel mensen. In Beijing, Milaan, Edinburgh, Hongkong, Rotterdam, Caïro, Napels, Antwerpen, Tokyo, Karachi, Johannesburg, Baghdad, Stockholm, San Francisco, Budapest, Sint Petersburg, Mexico City, Jeruzalem, Sidney, Eindhoven, Fukuoka, Marrakesh, Istanbul, Havana, Manila, New Delhi, Buenos Aires, Frankfurt, Chicago, Dublin, Miami en Singapore. Steden vol, dus. Wemel. Op safari in Kruger en bergbeklimmend in de Himalaya, de Rocky Mountains of de Andes, of als alpinist in Zwitserland of Frankrijk. Op tropische eilanden zoals Fiji, Bora Bora, de Seychellen, Koh Phi Phi, Madeira, Tahiti, Mauritius, Hawaii, Palawan, Santorini, de Malediven en de Bahama’s. Overal. In de tuinen van Appeltern en de kasteeltuinen van Arcen. Op het Boekenbal en de biënnale. Krioel. Op voetbal-, schaats-, tennis- en andere sporttribunes. Kuddes. Langs het parcours van de Giro d’Italia, de Vuelta a España, de Tour de France. Onbeschoft opdringerig. In stadscentra. Wriemel. Toeristen. Auto’s, vliegtuigen, bussen, treinen en metro’s vol, overal verkeer, krioel. Scholen, universiteiten, fabrieken, kantoren, flats, concertgebouwen, congressen, stranden, pleinen, winkelstraten, vakantie- en pretparken, campings, dierentuinen, zwembaden, hotels, restaurants, café’s en terrassen. Wemel. Stations, luchthavens, snelwegen, parkeerplaatsen, picknickplekken, binnenwegen, stranden, winkelcentra en supermarkten. Beton, steen. Gevangenissen. Van ons. Krioel. En op het zevende continent, internet. YouTube, Twitter, Facebook, Instagram, WhatsApp, e-mail, LinkedIn, websites en webwinkels, via routers en switches en schotels en satellieten. Via vele radio- en televisiezenders, op Netflix, Amazon, Disney en HBO. Maar ook op meren in bootjes en jachten, op bergen, in grotten, op rivieren in kayaks en roeiboten of waterfietsen en zeeën met vrachtschepen en tankers en oorlogsschepen en trawlers, varend, vissend, in bossen en wouden, jagend, rijdend, vliegend, pratend, etend, discussiërend, zich vermakend, drinkend, schreeuwend met Hans Teeuwen op de bank, rokend, dansend, genietend, levend, communicerend, schrijvend, acterend, regisserend. Zingend, vechtend, huilend, biddend, lachend en werkend. Er alles uithalend; uit dat leven. Met velen, met z’n allen, overal en altijd. 24 uren per dag. Lucht- en milieuvervuilend, plastic soep en zwerfafval veroorzakend, klimaatveranderend. Dier- en plantensoorten verdwijnen. Ontbossing in Nederland, Europa, in Afrika, Zuid-Oost Azië, in de Amazone, in Tasmanië, wereldwijd. Voor geld. Voor rijkdom en macht. Onzinnig gepruts. We drukken andere levensvormen weg. Maar wíj hebben ongetwijfeld recht op leven, alle mensen, allemaal, omdat wij kennelijk speciaal zijn en dieren minder. Waar teveel van is schieten we af of wordt geruimd of gejaagd. Hoe cru. Hoe durven we. Gejaagd, door ons, de mens. We fokken of kweken waar te weinig van is. En pakken slagtanden en neushoorns naar behoefte ook al betekent dat uitsterven. Planeet Aarde. Alle territoria behoren ons. Bevolkingsexplosie. Wij mogen wel. Zoveel mensen, zoveel meningen, en smaken, en wensen. Teveel. Krioel. Waarom? Omdat ‘t kan. Omdat we willen zijn. Omdat we geboren worden. Niet één kind maar liefst twee of meer. Kinderen. Nieuwe mensen. Onschuldig? Hoezo? We zijn een plaag. We woekeren door. Geen rijbewijs nodig. Verdrukkend. Verstikkend. Krioel. Wemel. Een plaag.

“On this little spec of dust in the cosmos we call earth, our home. Our pale blue dot.” Bring on Carl Sagan!

Verder veel goed dank u… Kijk maar 🙂